2011 Okuduklarim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2011 Okuduklarim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Yusuf ile Zulayha..

Ey, dedi Zulayha,

tapinaga dolan mevsimin yuzu suyu hurmetine,
ey, Misir'in en buyuk tanrisi olan tanrim,
duy sesimi.

Duy sesimi,
yika icimi,
yanginima raziyim,
raziyim atesten bahcelerden gecmeye,
raziyim atesten bahcelerin icimden gecmesine.
Ama duy sesimi,
bileyim duyduguna sesimi.
Bileyim sesimden yuce bir ses,
bilisimden yuksek bir bilis var,
yalniz degilim bileyim,
bileyim ki beni bir koruyan,
bir gozeten var.

Ne kadar buyukse de gunahim,
ne kadar kirlilik tasiyorsa da bedenimin
gunahina izin veren su karanlik ruhum,
bileyim ruhundan koptugum bir aydinlik var,
kendisine kulluk icin yaratildigim ve
benden kulluk bekleyen bir tanrim var.

Ya, dedi,
duyur sesini bileyim.
Ya, dedi,
duy sesimi bilineyim.
Ama bir boslugun bilinmezliginde yitirme beni.

Ve Zuleyha birden kendi tanrisindan daha cok
Yusuf'un Rabbini aklina getirdigini fark etti.

Hay, dedi!

Ey,
Yusuf'un Rabbi, dedi,
kar aydinliginda yika gozlerimi.
Ey sevinc aninin isigiyla icleri yikayan,
arinmanin sevinciyle doldur kalbimi.
Evrenin henuz yaratildigi,
irmaklarin henuz yaratildiklari an aktigi
yataklar icre aktigi
o sonsuz sukut aninin huzuruyla doldur icimi.

Ey Yusuf'un Tanri'si, dedi Zuleyha.
Hissediyorum ki,
bana Yusuf kadar yakinsin
bana kalbim kadar yakinsin,
yok yok, dedi Zuleyha,
bana benden daha yakinsin.
Sen benim kalbimdesin.

Yok yok, dedi Zuleyha,
Rabbim sen benim kalbimde degilsin
sen benim kalbimsin.

Doldur, dedi yuregimi
İsikli yagmurlarin erinciyle.
Ben ki daha senin huzuruna varmadan
bedenimin kirini goz yaslarimla yikamadim mi,
Yusuf'un gomlegini yirtan su ellerime bulasan
kan lekesini
kendi kanimla aritmadim mi?

Bakti kalbine Zuleyha,
once karanlik vardi.
Sonra, yildizlar.

Rabbim, dedi Zuleyha,
ey Yusuf'un Rabbi,
tek Rab,
kendisinden baska Rab olmayan.
Yaratilmamis,
dogumsuz
ve olumsuz olan.

Ey Yusuf'un Rabbi.
Sen benim de Rabbimsin.
Sen benim de Rabbimsin.
Bildim seni.
Degil mi ki sen,
kuslarin,
sumbullerin
ve gullerin,
ve sen yasemenlerin,
ve sen zambaklarin,
nar agaclarinin,
palmiyelerin,
hurmalarin,
sen yoksullarin,
sen varliklilarin,
sen butun var olanlarin
ve var olacak olanlarin
var edenisin.

Sen Rabbimizsin.
Ah kalbim,
ah kalbimiz.
Ah Rabbim,
Ah Yusuf'un Rabbi,
ah benim Rabbim!

''Konan gocer,
dogan olur elbet.
İrmak denize,
deniz irmaga kavusur sonunda;
ruh kaynagina,
kaynak da ruhuna muhtac degil mi sunun surasinda?
Ne guzel,
olecek olmak ne guzel.
Ne guzel,
olecek olmanin mustusu olmeyecek olmanin tahayyulunden,
ne guzel.''

-Nazan Bekiroglu-

Maun Suresi Boyle Buyurdu

Eger Kur'an penceresinden bakacaksak
kamu hakkini sadece bu ulkedeki kamu haklari olarak goremeyiz.
Bu pencereden baktigimizda,
kamu hakkinin,
butun insanligin haklari olarak dusunulmesi kacinilmazdir.
Bu 'kacinilmaz'i goz ardi etmedigimizde sunu gormekteyiz:

Bugunku dunya,
Dogu'dan Bati'ya,
Kuzey'den Guney'e
bir Maun siuresi ihlalleri dunyasidir.
Ozellikle tek kutup dayatmasinin egemen oldugu gunden beri
insanligin kaderine el koya kapitalizm,
bastan sona bir kamu hakki ihlali sistemi olarak devrededir.

Su gercege bakmak,
ama irfan ve vicdanla bakmak yeter:

Yapilan hesaplara gore,
aclik ve susuzlugun kol gezdigi Afrika kitasinda
bu sorunu cozmek icin kirk-elli milyar dolara ihtiyac var.
Bu parayi kimse vermiyor.
Veremiyor degil,
vermiyor.
Madalyonun oteki tarafina bakalim:

Dunyanin en buyuk dolar milyarderleri
listesinin ilk besi ve servetleri soyle:

1.Warren Buffett (62 milyar dolar)
2.Carlos Skim Helu (60 milyar dolar)
3.Bill Gates (58 milyar dolar)
4.Lakshimi Mittal (45 milyar dolar)
5.Ingvar Kamprad (31 milyar dolar)

Yani Afrika kitasindaki sefalaetin cozumu icin
bu bes servet sahibinin bir tanesinin serveti bile yetmektedir.
Hatta ilk ikisinin servetlerinin yarisi yetmektedir.
Onu da gecelim:
Bu servet babalarinin her birinden yuzde on-onbeslik
bir kismi almak bile yeterlidir.

Manzara bu iken insanoglu,
hangi vicdanla,
hangi yuzle yakinmaktadir?
Kimden yakinmaktadir?
Neden yakinmaktadir?
Tanri ve hayat,
insanin onune hangi asilmaz problemi koymustur da
her yandan sikayetler,
vaveylalar yukselmektedir.
Sadece iki uc adamin insanca bir fedakarlikta bulunmalarinin
aninda cozecegi dertleri,
birer sikayet ve itham konusu halinde
Allah'in onune cikarmak nasil bir vicdansizliktir,
dusunulsun!

Ve insanoglunun nasil bir Maun ihlali icinde oldugu dusunulsun!
Maun suresinin nasil bir mucize devrim getirdigi de dusunulsun!

Ve bir de Maun suresinin bu muhtesem
ve mucize mesajini insanliga duyurmak yerine
o sureyi, ''namaz suresidir,
ozgun Arapca aslindan okundugunda cok buyuk sevap kazandirir''
diyerek hapsedip boganlarin dini-imani
olabilir mi diye dusunulsun!
Zihni ve yuregi hukmu domuz (haram lokma)
pisligi dolmus adamlarin Kur'ani agizlarina
almalarindan daha buyuk dinsizlik olabilir mi diye de dusunulsun!

Kur'an.
o esrarli uslubu
ve semantik ihtisami icinde bize namazin hakikatini
ve Maun suresinde bazi namaz kilanlari
neden lanetlediginin sirrini da cozuyor.
Bu cozum,
yani bu meselenin mufessir (tefsir edici)
ayeti Hud suresi 87. ayettir.
Once okuyalim:

''Dediler ki,
''Ey Suayb!
Namazin/duan mi emrediyor sana,
atalarimizin tapar oldugunu terk etmemizi,
yahut mallarimizda diledigimiz gibi davranmaktan vazgecmemizi?''

Demek ki,
bir peygamberin namazi/ibadeti,
hitap ettigi toplumun kodamanlarinin servetlerini
rahatsiz edebilmelidir.
Suayb peygamberinki edecek de
Muhammed peygamberinki Suayb'inkinden
daha cok rahatsiz edecek.
Etmiyorsa,
o namaz,
Maun namazidir ve lanete mustahaktir.
Onun icin lanetlenmistir.
Namaz kilmayanlar lanetlenmemistir de
namazi servetlerinin kalkani,
araci yapanlar lanetlenmistir.

Musluman dunya,
insanligin en cok muhtac oldugu bu mesaji insanliga duyurdu mu?
Hayir!
Tam tersini yapti.
Bu mesaj duyurulmasin,
duyulmasin diye Kur'an'a ambargo koydu,
Kur'an'in Muhammedi bir vicdanla,
Ebu Zer zihniyle okunmamasi icin her turlu
seytanliga tevessul etti.
Bununla da yetinmedi:
Allahsiz ve zalim kapitalizmin marabaligina soyunarak
emperyalist zulum imparatorlarina usaklik
ve avukatligi hayat tarzi yapti.
Aksini soyleyenleri din disi ilan etti.
Bu konuda destek bulmak icin
emperyalist kapitalizmin Firavunlarina sigindi.
Onlarin imparatorlarina,
papalarina arzi ubudiyet etme duskunlugunu gosterdi.

Maun suresi neyi lanetliyor
ve neyi dindisilik gerekcesi sayiyor?
Paylasmamayi,
vermemeyi,
tam aksine baskalarinin hakki olan cesitli oyunlarla ele gecirmeyi...
Bu serir eylemde uc unsurun
veya elemanin arac olarak kullanildigini goruyoruz.
Din,
salat (namaz ve her tur ibadet)
riyakarlik.
Bunun anlami sudur.

Riya,
dini kullananlarin temel yontemi olan
Allah ile aldatma zulmunun olmazsa olmazidir.
Dine riya bulastirmayanlarin sifati dindar iken
dine bir bicimde riya bulastiranlarin sifati dinci olmaktadir.

Maun ihlallerinin tamamina yakini dincilik eylemidir.

O dinden,
bu dinden...

-Yasar Nuri Ozturk-

Buyu Dukkani'nda Iki Cinar


Bir zamanlar Buyu Dukkani'nin bir musterisi olmustu.

''Bu dunyada sahip olmak istedigi her seye sahip oldugunu,
disaridan bakinca hicbir eksiginin olmadigini,
ancak ic dunyasinin
cok buyuk bir bosluk duygusuyla dolu oldugunu anlatmis
ve benden hayatin anlamini istemisti.
Bir baska sefer de iki gozunu birden kaybetmis
ve yuruyemedigi icin tekerlekli sandalyeye
mahkum olmus bir musterim olmustu.
Buraya kardesi getirmisti onu.
Benden ne istedi biliyor musunuz?''
Genc adam merak etmisti.

''Ne istedi?''

''Sarki soyleme yetenegi...''

''Nasil yani?''

''Evet sarki soyleme yetenegi istedi benden.
Sesinin guzel olmadigini,
oysa sarkilari cok sevdigini
ve saki soyleyebilirse
hayatinin daha zevkli hale gelebilecegini anlatmisti.''

''Cok ilginc...
Gozleri gormeyen ve yuruyemeyen birisi sizden
sarki soyleme yetenegi mi istedi yani?''

Yasli adam basini salladi.

''Evet,
aynen oyle...
Iste butun bu deneyimler bana,
disaridan gorunenin hicbir sey olmadigini
ve gozlerimi daha fazla egitmem gerektigini ogretti.''

''Gozlerinizi egitmek mi?
Nasil?''

''Evet gozlerimi egitmeye karar verdim.
Goz,
sahibine gore hareket eder
ve ozel olarak egitilmezse gercegin kendisini degil,
kendi arsivindekileri gorur.
Yani gecmis deneyimlerinizin
size ogrettigi kadarini gormeye devam edersiniz.
Oysa baktiginiz her yerde
yepyeni bir gercek vardir.
Tipki goremeyen ve yuruyemeyen musterimin,
kendine ozgu gercegi gibi...
Oysa ben ona ilk baktigimda en buyuk eksiginin gozleri
ve yurume yetenegi oldugunu dusunmustum.
Meger ne kadar yanilmisim.
Iste onun icin,
zamanla gozlerimi kendimden uzaklastirmayi
ve yalnizca baktigim yere daha iyi bakmaya,
bildiklerimi unutarak bakmayi ogrenmeye basladim.
Tipki bebekler gibi...
Bebekler ilk kez gordukleri seylere cok dikkatli
ve uzun uzun bakarlar.
Cunku zihinlerinde onunla ilgili hicbir bilgi yoktur.
ve ogrenmek icin bakmalari gerekmektedir.''

''Ama ogrendikten sonra ona eskisi kadar uzun
bakmazlar degil mi?''

''Dikkatlerini tutumlu kullanmak zorundadirlar.
Sirada ogrenilmesi gereken cok sey vardir
ve tercih her zaman yeni olandan yanadir.
Onun icin de insan,
baktiklarinin bir kismini gormeyi
ve bilginin geri kalanini arsivden tamamlamayi ogrenir.''

''O halde insan hep yaniliyor.''

''Hep degil...
Bu durumu tersine de cevirebiliriz.''

''Nasil yani?''

''Ornegin agaclarin koklerini gormeyiz
ama govde ve dallarina iyi bakarsak,
koklerinin nasil bir hareket icinde oldugunu anlayabiliriz.''

Yasli adam,
karsisindaki pencereden,
bir ardic agacini isaret ederek,

''O agaci yillardir izlerim.
Guneybatindan esen kuvvetli lodostan cok etkilendigi icin
govdesi bir yana egik duruyor.
Yeni dallar,
agacin uzandigi tarafin aksi yonde olusuyor.
Bu,
agacin kendisini ayakta tutmaya calistiginin bir isareti.
O halde koklerinin davranisini tahmin etmek de
cok zor degil.
Kokler,
agaci topraga cekmek
ve govdeyi dengede tutmak icin egimin tam tersi yonde
cok iyi gelismek zorundadir.
Agacin egildigi taraftaki kokler daha zayif kalmis olmalidir.
Bu durumu,
agaca ne kadar uzun bakarsaniz bakin goremezsiniz
ama gorunen kisma iyi bakar
ve doganin dengeye verdigi onemi bilirsiniz,
anlayabilirsiniz.''

''O halde gordugunle yetinme
ama gordugune o kadar iyi bak ki
sana goremediklerini de gostersin.''

-Yesim Turkoz-

Ustaca Sevmek


Yapayalniz olan Tanri Brahma uzerine eski bir Hint oykusu vardir.

Oyku Brahma'dan baska hicbir seyin varolmadigini anlatir.
SIKINTIDAN olur Tanri.
Bir oyun oynamaya karar verir.
Ama oyunu kendisiyle birlikte oynayacak hic kimse yoktur.
Boylece guzel Tanrica olan Maya'yi yaratir.
Butun amaci biraz eglenmektir.
Maya var edildiginde Brahma ona amacini soyler.
''tamam'' der Tanrica,
''Oyunlarin en guzelini oynayalim
ama sana soyleyeceklerimi yapacaksin.''
Brahma kabul eder ve
Maya'nin talimatiyla butun evreni yaratir.
Gunes ve yildizlari,
ay ve gezegenleri yaratir,
Sonra sira yeryuzundeki yasama gelir.
Hayvanlar,
okyanuslar,
her sey yaratilir.
Maya,
''Yarattigin bu yanilsama dunyasi ne kadar guzel''der,
''Simde de yarattiklarini takdir edebilecek kadar
zeki bir hayvan yaratmani istiyorum.''
Boylece Brahma son olarak insani yaratir.
Isi bittiginde Maya'ya oyunun ne zaman baslayacagini sorar.
''Hemen simdi'' diye yanitlar Tanrica,
Brahma'yi alir,
binlerce kucucuk parcaya ayirir.
Her bir insanin icine bir parcasini koyar ve
''Oyun baslasin!'' der;
''Ben sana kim oldugunu unutturacagim,
sen de kendini bulmaya calisacaksin!''
Maya dusu yaratir ve
Brahma bugun hala kim oldugunu animsamaya calisir.

Brahma orada,
icinizde,
Maya ise sizi kim oldugunuzu hatirlamaktan alikoyuyor.

Dusten uyandiginizda yeniden Brahma haline gelir,
kutsalliginizi geri istersiniz.
Icinizdeki Brahma,
''Pekala, ben uyandim;
geri kalanima ne olacak?'' diye sordugunda
Maya'nin oyununu bilir,
gercegi uyanacak olan baskalariyla paylasirsiniz.
Partide iki ayik insan daha cok eglenir.
Uc ayik insanla daha da iyi olur.

Kendinizle baslayin.
O zaman digerleri de degismeye baslayacak
ve butun dus,
partideki herkes uyanacaktir.

Hindistan'in,
Toltekler'in,
Hiristiyanlarin,
Yunanlilarin,
dunyanin butun toplumlarinin ogretileri
ayni gercekten kaynaklanir.
Hepsi de kutsalliginizi geri istemenizden
ve icinizdeki Tanriyi bulmaktan soz eder.

Soyledikleri,
yureginizi butunuyle acmaniz,
bilgiye donusmenizdir.

Butun insanlarin yureklerini acip iclerinde sevgiyi bulduklari
bir dunyayin nasil olacagini hayal edebiliyor musunuz?
Bunu elbette yapabiliriz.
Herkes kendi yolunu izleyerek yapabilir.
Soz konusu olan,
dayatilan bir dusunceyi izlemek degildir;
kendimizi bulmak,
kendi ozel yolunuzdan ifade etmektir.
Iste bunun icin sanattir yasaminiz.
Toltekler ''ruh sanatcisi'' der.
Toltekler kendilerini yurekleriyle ifade edebilenler,
kosulsuzca sevebilenlerdir.

Canlisiniz,
cunku elinizde Yasam demek olan Tanri gucunu tutuyorsunuz.
Yasam olan gucsunuz,
ama zihin duzeyinden dusunebildiginiz icin
gercekte ne oldugunuzu unutuyorsunuz.
O zaman da baska birisini gorup
''Tanri orada.
Her seyden o sorumlu.
Beni Tanri kurtaracak'' demek kolay oluyor.

Hayir!
Tanri'nin size,
icinizdeki Tanri'ya butun soyleyecegi,
uyanmasi,
secimini yapmasi,
sevgiden artik korkmayacak hale gelene dek
korkulari uzerinde calisip degisme cesaretine sahip olmasidir.

Sevme korkusu insanlarin en buyuk korkularindan biridir..

Neden?
Gezegen dusunde kirik bir yurek,
kendine acima anlamina geldigi icin.

Belki,
''Gercekte Yasam ya da Tanri'ysak neden bilmiyoruz?''
diye soruyorsunuz kendinize.
Bilmemeye programlandiginiz icin.
Bize ''Siz insansiniz, sinirlariniz da sunlar'' diye ogretildi.
Sonra da olanaklarimizi korkularimizla sinirladik.

Siz oldugunuza inandiginizsiniz.
Insanlar guclu sihirbazlardir.
Oldugunuza inandiginizda inandiginiz gibi olursunuz.,
Bunu yapabiliriz,
cunku siz Yasam,
Tanri,
Niyet'siniz.
Simdi su anda neyseniz kendinizi o kilma gucunuz var.
Ama gucunuzu yoneten mantikli zihniniz degil;
inanciniz.

Goruyorsunuz,
her sey inanca bagli.
Neye inanirsak varligimizi,
hayatimizi o yonetir.
Yarattigimiz inanc sistemi,
kendimizi icine yerlestirdigimiz kucuk bir kutu gibidir.
Icinden cikamayiz,
cunku icinden cikamayacagimiza inaniriz.
Budur durumumuz.
Insanlar kendi sinirlarini,
sinirlamalarini yaratir.
Insan olarak neyin olanakli neyin olanaksiz oldugunu soyler
ve soyledigimize inandigimiz icin bunu gercegimiz kilariz.

Toltek kehanetleri,
insanlarin kendi inanclarinin,
kendi yasamlarinin sorumlulugunu ustlenecegi yeni bir dunyanin,
yeni bir insanligin baslangicini ongordu.
Kendi g u r u n u z,
kendi yol gostereniniz haline geldiginde zaman gelmis olacak.
Tanri iradesinin ne oldugunu size soyleyecek
baska insanlara ihtiyaciniz yok.

Simdi artik hicbir araci olmaksizin Tanri ile yuz yuzesiniz!
Tanri artik disinizda bir yerlerde degil...

Yasam olan gucun icinizde oldugunu bildiginizde
kendi Kutsalliginizi kabul edersiniz ama
yine de alcakgonullu olursunuz.
Cunku ayni kutsalligi herkeste gorursunuz.
Her sey Tanri tezahuru oldugu icin
O'nu anlamanin ne kadar kolay oldugunu gorursunuz.

Beden olur,
zihin cozunur,
siz degil.
Siz olumsuzsunuz.
Milyonlarca yildir farkli bicimlerde varolmaktasiniz.
Cunku Yasamsiniz ve Yasam olmez.
Agaclardasiniz siz,
kelebeklerde,
baliklarda,
havada,
ayda,
guneste,
Nereye giderseniz gidin,
oradasiniz,
kendinizi bekliyorsunuz.

Bir tapinaktir bedeniniz,
Tanri'nin yasadigi canli bir tapinaktir.
Tanri icinizde Yasam olarak yasar.
Tanri'nin icinizde yasadiginin kaniti canli olusunuzdur.
Yasaminizdir kanit.
Zihninizde elbette cop ve duygusal zehir vardir.
ama Tanri ayni zamanda oradadir.

Tanri'ya,
aydinlanmaya,
uyanisa ulasmak icin herhangi bir sey yapmaniza gerek yok.
Sizi elinizden tutup Tanri'ya goturecek kimse yok.
Kim sizi Tanri'ya ulastiracagini soyluyorsa yalan soyluyor,
cunku siz zaten oradasiniz.
Yalnizca tek bir yasayan varlik var ve
isteyin ya da istemeyin,
karsi cikin ya da cikmayin
cabasizca Tanri'yla zaten birliktesiniz.

Geriye yasaminizdan zevk almak,
canli olmak,
icinizdeki olanca sevgiyi acikca paylasacak hale gelene dek
duygusal bedeninizi iyilestirmek kaliyor.

Sizi butun dunya sevebilir
ama sizi mutlu edecek olan bu sevgi degildir.
Sizi mutlu edecek olan,
icinizden gelen Sevgidir.
Degisim o sevgiyle gelir.
herkesin size duydugu sevgi ile degil.

Sevmekte ozgursunuz!

Korku ve kendini dislamanin simdiden ustesinden geldiniz.
Simdi oz sevgiye donuyorsunuz.
Oylesine guclu olabilirsiniz ki
kisisel dusunuzu oz sevginizle korkudan sevgiye
acidan mutluluga donusturebilirsiniz.
Iste o zaman tipki gunes gibi isir,
sevginizi sinirsizca sunarsiniz.
Kosulsuzca sevdiginizde
insan siz ve Tanri siz icinizden akan Yasam Ruhu ile birlesir.

Yasaminiz Ruhun guzelliginin ifadesi haline gelir.
Yasam dusten baska bir sey degildir.

''Yasaminizi Sevgiyle yaratacak olursaniz;
dusunuz bir basyapita donusur..!''

-Don Miguel Ruiz-

Askin Son Nefesi


''Siz buradan ayrildiktan sonra,
mumun baldan ayrilmasi gibi,
bende lezzetten ayri dustum.
Baldan tatli sohbetinizden mahrum kalinca
atesle teselli buluyorum.
Cemalinizin yokluguyla cizmimiz,
viran,
Canimiz ise baykus gibi viranede.
Artik,
dizgini;
bu tarafa ceviriniz.
Nese ve eglence seytan gibi taslanip suruldu buradan...''

Iste buydu beni Konya'ya cagiran...

Yoksa bizi birbirimize layik gormeyen hasetciler,
iftiracilar pisman olsa ne olmasa ne?

Beni biliyorsun askim...

Butun dunya bana kirgin olsa zerre yeis
ve uzuntuye kapilmam.
Aksine herkes benim icin yollara dusse
zerrece hoslanip gururlanmam.
Cunku ben onlarin bu dunya gozuyle gorup
deger bictigi ''kendi'' icin yasamam.
Hatirlasana ''bir ben vardir bende benden iceri''
diyen Yunus'un tarif ettigi ''Ben''i...

Iste o ben vardir bende.
O ise dunya ile ilgilenmez,
insaniyla mi ilgilenecek...

O sadece yaratilani sever.
O dayaratandan oturu...

Merhamet yangini cikmasini
ve herkesi tutusturmasini iste bu sebeple ister.
Dovene elsizdir,
sovene dilsiz...

Cunku askim seven gonulsuzuz.
Yani gonlunu caldirmistir bir kere.
Olmayan gonul kime gonul koyacaktir ki?

Ne demisti o gonuller piri..
Askin yeryuzundeki serdari.
Allahin kendisine asik oldugu sultan
Muhammed mustafa ne buyurmustu:

''Gunesi sag elime,
ayi da sol elime verseler
bu aski tebligden donduremezler.''

Bizde onun yolundan gitmeye ahdetmedik mi askim?

Bu yol kolay degildir derken bunu soylemedik mi?
Varsa senin icin bu dunyanin degeri
degerin deger verdigin kadardir iste...

Oysa biz gonlunu caldirmis,
gonulsuz dervisleriz...

''Ne varliga seviniriz,
ne yokluga yeriniriz...
Aski ile avunuruz...
''Bana seni gerek seni'' deriz..

Sen...

Su anda,
asirlar sonrasi bizim gonlumuze girmek istediginde,
bizim sohbetimizde olmak istediginde
gozlerini yumup da bizi dusundugunde
dugundugun oranda feyz ve bereketimizden,
gonlune ask-i ilahinin aktigini hissedeceksin.

Dene istersen...

Her gun cekil bir koseye.
Kabuguna.
Beni dusun bir muddet.
Benimle birlikte bizi var eden Allah'i dusun.
Yarattigi kul olarak kendini dusun.
Suyu,
havayi,
gokyuzunu,
ayi ve yildizlari dusun.
Sonra bu kadar mukemmel bir alemde yaratilan
insanoglu olarak insanlarin birbiriyle olan
gecici munasebetleri sebebiyle birbirlerine
olan hirs ve ofkesini dusun...

Ne kadar komik bir hal icinde olundugunu goreceksin...

Allahin varligi ve bu alemde var olmanin
buyuklugu karsisinda varliklar arasindaki vehim
ve hayalin anlamsizligini dusun...

Her gun biraz daha buyudugunu goreceksin...

Insanlarin bakisinin degistigini goreceksin.
Kimseye kizmamayi o zaman anlayacaksin.
Herhangi bir kimsenin kalbini incitmenin
ne kadar onemli bir hata oldugunu
o vakit kavrayacaksin...

O kalbin hic umulmadik bir vakitte,
ola ki bir vakit nazargahi ilahi olabilecegini bilirsin.
Allahin nurunun tecelli edebilecegi bir sirca kosku
kirmak parcalamak bir kul icin
ne kadar tehlikeli bir eylemdir onu anlarsin...

Sen insanlara ''insan'' olarak bakmaya basladiginda
once sana ''aptal'' gozuyle bakabilenler olacaktir.
Sen onlara ayni gozle bakmaya
ve tefekkurunu yapmaya devam edeceksin...

Biz her gun belirli saatte bir olacagiz.
Birlikte tefekkur edecegiz.
Sikilmak yok...

Ben seni gasilhanelerdeki tabutluklarin icinde
tefekkure davet etmiyorum.
Kendim oralarda kaldigim halde seni kendi sicacik
veya serin odanda tefekkure davet ediyorum...

Bir sey okumana,
bir sey ezberlemene gerek yok...

Allah'i dusun sadece...
Yaratilani dusun...
Kendini bir yaratilan olarak dusun...

Iste o zaman benim askimin hic eksilmeden sana da
bir isik huzmesi gibi akmaya basladigini goreceksin...

Zaman icinde insanlarin sana hurmet etmeye
basladiignin farkinda bile olmayacaksin.
Herkes seni parmakla gosterirken
sen gosterilise sevinmenin luzumsuzlugunu
coktan anlamis olacaksin...

Askim...
Bu yol botle zordur...
Boyle cetin...
Ama,
boyle de mukemmel bir yol...

-Hasan Arif-

Ic Dunya Oyunlari

''Size onerecegim oyun 'Alti saat kala'...''

''Alti saat sonra oleceginizi biliyorsunuz.
Hicbir kurtulus umudunuz yok maalesef.
Bu nedenle olumden kacmak icin ugrasmayin.

Son alti saatinizde ne yapmak istediginize karar verin
ve bunu hayalinizde gerceklestirin.
Ornegin,
su ana kadar hic yapmamis oldugunuz
bir seyi yapabilir ya da bu dunyada
eksik biraktiginizi dusundugunuz
bir isi tamamlayabilirsiniz.
Bu, sizin yasaminizda sahip oldugunuz son zaman dilimi...
Lutfen bunu unutmayin.
Bitiminde sizi olumun bekledigi
bu alti saati olabildigince canli ve ayrintili yasayin.''

Bir sure kimse konusmayacak,
canlandirmasini bitiren gozlerini acip
digerlerinin de bitirmesini bekleyecekti.

Surenin sonuna geldiklerinde bir kisminin gozleri
hala kapaliydi.
Huzun, artik canlandirmayi bitirmeleri icin
sureyi bir iki dakika daha uzatti.
Sonunda hepsi,
kendi olumleriyle yuzlestikleri hayallerine
son verip gozlerini actilar.
Denizdeki dalgalarve sogudun dallari haric,
kimse ses cikarmaya yeltenmedi.
Huzun, artik paylasima gecebileceklerini soyleyerek
yasadiklarini anlatmalarini istedi onlardan.

Kivamli sessizligin icinden cikan ilk ses Akil'a aitti:

''Benim icin hic de kolay olamadi.
Birgun yok olacagim gerceginin daima farkinda
oldugumu sanirdim ama az once
bunu tokat gibi yuzumde hissettim.
Aslinda belki de olumun yasam kadar gercek
oldugunu bilmeme ragmen,
onu kendime yakistiramiyordum bir turlu.
Sanki gunun birinde olecek olan ben degildim de dublorumdu..
Ne tuhaf!
Ilk kez simdi,
burada kendi olumumle burun buruna geldim.
Hem de onunla pazarlik etme sansim olmadan..
Kalan zamanimda ne yapmaliydim?
Bazi seyler icin cok kisa,
bazi seyler icinse yeterince uzun bir sureydi bu.
Once yasamda yapmak isteyip de yapamadiklarimi dusundum.
Yapamadiklarim degil, yapmadiklarim...
Ornegin, hep Siir yazmak istemistim
ama daha onemli islerim vardi ve
bunu bos kalacagim bir zamana erteliyordum.
Aslinda palavra tabii..
Tek neden, kendimi serbest birakamamam;
icimdeki yaraticiligin ortaya cikmasina izin vermememdi.
Ama artik Siir yazmak icin cok gec kalmis olduguma karar verdim.''

''Neden?'' diye sordu Huzun.

''Cunku yalnizca alti saatim kalmisti ve
o ana kadar hic siir yazmamis biri icin
bu sure cok kisaydi.''

''Belki de degildi'' diye karsilik verdi Huzun,
''Tabii yapacagin daha onemli isler yoksa!..''

Akilin ardindan hepsi tek tek anlattilar olumle burun
burune gecen alti saatlerini.
Bazilari huzunluydu anlatirken,
bazilari mutlu,
bazilari saskin,
bazilari pisman...
Ama hicbiri kayitsiz degildi kendi yasamina ve
kendi olumune karsi.

En cok da yapmadan gitmek istemeyecekleri seyin
ne olduguna karar vermekte zorlanmislardi.
Bu oyunda, 'Buyu Dukkani'ndaki gibi pazarlik
sansi da yoktu ustelik,
Olum,
hicbir pazarlik payi birakmadan,
sessizce orada bekliyordu.
Onlara dusen,
son duzlukte durup yalnizca kendilerinin gormekten,
duymaktan,
hissetmekten doyum alacaklari bir seyi yapmakti.
Durduklari yerin sarsici tenhaliginda
ne bir seyirci ne de bir rakip vardi.
Sadece kendileriyle bas basaydilar.
Ozgurlugun ve tutsakligin bir aradaligini hic bi kadar
carpici hissetmemislerdi o dar vakte kadar.
Oysa yasam icinde de,
ne olacaklari ve ne yapacaklari konusundaki
butun ozgurluklerine ragmen zaman karsisinda tutsaktilar.
Fakat umulan genis zamanlarin rehavetinde,
bu yari ortulu gercekligin farkina varmak zordu.

Yasam,
dibi catlak bir kavanozdaki su gibiydi.
Icindeki baliklar,
catlagin ne buyuklukte oldugunu ve
suyun hangi hizla eksildigini hic bilmezlerdi.
Onlara dusen,
her gun biraz daha azalan suyun icinde,
dunkunden daha iyi yuzmekti.
Ama suyla birlikte kavanozun dibine yaklasmakta olduklarini
bile bile bunu yapmak hic de kolay degildi.
Iste bu yuzden olsa gerek,
cogu zaman sulari hic bitmeyecekmis gibi
hareket ederlerdi.
Oysa bir gun,
aniden kavanozun dibine degerdi govdeleri.
Tipki az onceki oyunda oldugu gibi.

Oyundur deyip gecmemek gerekirdi.
Cogu zaman oyunlarin etkisi gercekler kadar
carpici olurdu.
Tabii oyun oynamayi,
cocuklar gibi ciddiye aliyorsaniz eger...

-Yesim Turkoz-

Batini Mevlana

''Iyi, kotu, guzel, cirkin her sey Hakk'in eseridir.
Her seyi O yaratmistir.''

Divan-i Kebir/cilt-III,1384

Bir mumin varsa, bir kafir de olacaktir;
bir isik varsa karanlik da olacaktir ki
her ikisininde farkliligi, cesitliligi ve
bundan dolayi butun halde hareket ettigi ortaya cikabilsin.
Fakat ikisi birbirinden farkli midir?
Mevlana'ya gore her biri gorunende ayridir,
ancak gorunmeyende teklik ve
birlik ifade eder.

Cunku her sey O'ndan yansimadir,
O'ndandir.
O'ndanlik baskadir,
O' olmak baskadir.
O, O'dur.
Ancak her sey O'ndandir.
Tek bir insan bir anlam ifade etmez.
Adem'den sonra sonra Havva'nin yaratilmasi gibi.
Tek basina butun olan,
kendini karsitlarinda goremedigi icin,
kendi varolusuna taniklik etmesi icin,
karsiti ile varolmasi gerekmekteydi.
Her yaratilmisin,
her varligin karsiti olmali ki,
kendi varolusuna, varligina ve
evrendeki yerine taniklik edebilsin.
Zit olanlarin biraradaligi, duzeni, adaleti,
terazinin dengede oldugunu ifade eder.
Mevlana, bizim anlayisimiza uygun olan
kelimelerle su sekilde anlatmak istemistir,
bu ilahi bilginin en karmasik
ve anlasilmaz durumunu:

'Ya Rabbi!
Ahlak, davranis,
huy bakimindan birbirlerine zit olan varliklar,
seni sevdikleri,
sana gonul verdikleri,
seni gonullerine aldiklari zaman ne
kadar hos bir hale gelirler.
Hepsi de birbirlerini severler,
hepside birbirlerinin olurlar.''

Divan-i Kebir cilt-IV,2602

Insanda ortak bir yasamdir,
zitlarin bir arada bulundugu
bir karmasik dunyadir aslinda.
Zitlarin bir arada oldugu mukemmel uyumdur
insan bedeni.
Zitlarin en mukemmel konsantresi ve biraradaligidir.

''Bu ikiside (melek-seytan)
birbirinden nefret ettikleri halde,
onlari birbirine kattilar,
insan bedeninde beraber yasiyorlar.
Birbirine zit olani,
hayir ile ser ve
kuru ile yas gibi birbirine kattilar.''

Divan-i Kebir c.II,810

Insan sehvetten ve nurdan yaratilmistir.
Her ikiside kendi bunyesinde,
hamurunda ve kudretinde vardir.
Insan neyi dinlerse ve
hayati boyunce neye meylederse onunla var olur,
onu besler, ve onu aciga cikarir.
Aciga cikardigi sehvet yani iblis boyutu ise,
menfilikler pesinde;
aciga cigardigi nur ise,
hayati boyunca iyilikler pesinde kosacak,
iman eden olacaktir.
Bu iki zit onun toprak bedeninde,
hamurunda karismistir.
Bu ikisini dengeleyebilenler,
Hakk'in nurunu yeryuzune indirebilenler,
secilmislerdir.

''Insan oyle yuce bir yaratilmistir ki,
bu bedenimize,
yasadiklarimiza ve digerleri diye ayirarak,
hayiflanamayacak ve
kiyaslanamayacak kadar tahayyul otesidir.''

KA'yib

Mevlana'nin bu zitlarin birlikteligini ve
uyumunu gorebilen gonul gozleriyle sarfettigi
su sozleri cok manidardir.
''Gel,
gel,
her ne olursan ol gel,
yuz kere tobe etsen de yine gel.''
Her zerrede her insanda Hakk'i gorebilen
ustun bir anlayisi ifade etmektedir.
Zitlarin birlikteligi ve ahengini ancak
boyle bir anlayis ve idrak gorebilir ve
boyle sozleri sarf edebilirdi.
Gel her ne olursan ol gel sozu,
hicbir ayrim yapmaksizin,
zitlarin ve ayrimlarin birlikteliginin
en onemli savini desteklemektedir.
Gonul gozu ile gorebilen,
isigi Hakk'tan alip yansitabilen
bir dengenin birliginin yansimasi ve
kelam olarak sarf edilmesidir.

''Biz ney gibiyiz, bizdeki nagme sendedir.
Biz dag gibiyiz, bizdeki seda sendedir.''

Mesnevi c-I, 595

Bir gorunmeyende,
iki gorunendeki meydana gelistir.
Her iki, bir olanin,
gorunurdeki yansimasidir.
''Bir ben var bir de benden iceru.''
sozunun manasi budur.
Her biri bir bedende iki ruhtan
iki candan bahsetmislerdir.
Bu gorunmeyendeki birligin yansimasinin
iki olarak meydana gelisidir.
Bu insiler yani beser insanlar tarafindan anlasilmasi
ve algilanmasi en zor durumdur.

''Dost oturmusuz.
Onunla bir aradayiz da dosta;
'Ey dost!
Dost nerede? diye soruyoruz.
Dostun mahallesindeyiz de gafletimizden;
'Dost nerede?
dost nerede?' deyip duruyoruz.''

Divan-i Kebir c.I, 442

Dost, Sevgili diye bahsedilen Hakk'tir.
Mevlana Hakk'a ulasmak icin oturur sohbet divanina,
ancak,
Hakk'la beraberdir de Hak nerede diye sorar ve
bunu gafletimizden diye aciklamada bulunur.
''Siz nerede iseniz, Hu (O) sizinle bereberdir.''

Hadid 57/4

Bu beraber olus,
ancak secilmis yani Hak yolunda olanlar ve
Aska yol bulanlar icindir.
Dunya gezegeninde yasayan beserler icin degildir.
Cunku dunyasal gozleri ile gorenler
sadece maddeyi gorur.
Ancak mana gozleri ile gorenler
Haktan gayri bir sey goremezler.
Cunku Hak daime onlarladir.
Onlardan konusur,
Onlardan gorur,
Onlarin elleriyle dokunur ve
ayaklari ile dolasir.
iste insi yani beser varliklari da
bu zatlarin enerjisi ile donanir,
alir ve beslenir.
Dunya ermislerin yuzu suyu hurmetine
doner meselesi tam manasi ile
bunu anlatmaktadir.

''Ask ile asik candan birdirler.
Ayni cani tasirlar.
Sakin sen onlari iki sanma,
ayri sanma.''

Divan-i Kebir c.I, 375

Herkes Ask icin cani canana veremez,
nari kadehten icemez,
Ask secilmislerin,
sadiklarin yoludur.
Sadiklarla beraber olun ifadesi bunun icindir.
Ask yolu cetindir,
atesten kor taslarla kaplidir,
yola giren bir daha geri donemez,
yolu takip eden yol olur.
Yol almak icin yanar,
yanar kule donusur ve her kulun zerresinden,
dem olur,
tohum olur,
tohumlar gokyuzune savrulur,
topraga dokulur,
derinlere,
karanliklara ulasir.
Beslenir diri sulardan,
yol bulur cikar gorur gunesi,
buyur ve cogalir,
yayilir yer yuzune.
Iste bunlar secilmislerin,
sadiklarin,
Askin yoludur.

Bunun tek amaci,
O'nun yeryuzune asla direkt olarak mudahale etmemesindendir.
O hicbir zaman varliklari ve
onlarin yarattiklari ile direk temasa gecmez;
secilmisler vasitasi ile Nurunu akitir,
besler ve rahmetin akisini daim tutar.
Yardim ve ilahi dokunus her zaman diliminde mevcuttur.
Bir son asla yoktur.
Ancak o dokunusu fark edebilen ve
yonelen vardir,
fark etmeyip kor karanliginda yol almaya cabalayan vardir.

Bu yuzden etrafta Semsler vardir.
Ancak Sems gibi olanlarda Hakk'i goren Mevlanalar
yok denecek kadar azdir.
Dunya mesgaleleri,
gozlerimizin ve kulaklarimizin perdeleri
buna musaade edecek diye bir sey soz konusu degildir.
Uyanis her daim olabilir.
Sadece algiladigimiz evrenin gercek olmadigini
anladigimiz vakit gerceklesecektir.
Hallac-i Mansur

''Insan,
zahiri bedenini fark ettigi an olumsuzlesir,
her daim diri olur.'' demistir.
''Eskiden ariyordum.
Simdi bulunuyorum.
Arayan da bendim,
bulunan da.''

KA'yib

Bedende hapsolmus olsak da,
gonul gozumuzle fark etmemis ve
ilahi olanin nurunu hissetmemiz icin de
nice yollar bahsolmustur insan ve beser icin.
Kur'an'da, Hidayet ipi olarak bahsedilen budur.
Hidayete ermek,
Hakk'in arz alemlerindeki gorunurlugunu fark eden icin
uyanis baslamistir denmistir.
Mevlana boyle biridir.
Hakk'in her zerresindeki gorunurlugunu fark edip,
kendini bedende gormus,
anlamis idrak etmis ve olumsuzlesmis biridir,
digerleri gibi...

Hz. Isa
''Dunyanin ortasinda durdum ve
onlara bedende gorundum.''

Yunus Emre
''Ete kemige burundum,
Yunus diye gorundum.''
''Bir ben var bir de benden iceru.''

Hallac-i Mansur
''Seven de ben,
O sevilen de ben.
Bir bedene girmis iki ruhuz.''

Hz. Muhammed
''Beni goren Hakk'i Gormustur.''

Hz. Ali
''Alemi ekber icimizdedir.''

Mevlana
''Benim canim, senin canin;
senin canin da benim canim!
Bir bedende iki cani kim gormustur?

Divan-i Kebir c.IV, 2012

'O, Tum kainati nokta haline getirip
insanin gonlune yerlestirmistir,
Insani da o kainatin ortasina noktalamistir.
Insan kainatin en mukemmel zahir noktasi,
kainat da insanin gonlunde bulunamayan nokta!

KAyib

-K.Yesiltas & N.Dinc-

Kur'an-i Kerim'in Gizli Ogretisi

Kehf Suresi...
Kur'an'i Kerim'in uzun surelerinden biridir.
110 ayetten olusan sure adini;
ilk defa dokuzuncu ayette olmak uzere,
bir kac yerde gecen ''kehf'' sozcugunden almistir.
Kehf, ''magara''demektir.

''Demek sen, bu soze (Kur'an'a)inanmazlarsa,
arkalarindan uzulerek adeta kendini tuketeceksin!
Kehf: 18/6)

Hz. Muhammed vahye inanmayanlarin sergiledikleri
tavirlara cok uzuldugu ve onlari inandiramamanin
sikintisini yasamaya basladiginda gelen bir ayetle
baslayan surede hemen sonrasinda,
magarada yasanan bir dizi siradisi olaylarla
ilgili konularda devam etmistir.

Magarada yasanan gizemli olaylar...

''Yoksa sen, (sadece) Ashab-i Kehf ve
Ashab-i Rakim'i mi
bizim ibret verici delillerimizden sandin?
Kehf:18/9

''Kehf'' magara ve daglarin icindeki dehliz demektir.
''Ashab'' arkadas manasina gelen ''sahib'' kelimesinin coguludur.
''Ashab-i Kehf'' ise ''magara arkadaslari'' anlamina gelir.
''Rahim'' ayette soz konusu edilen magaraya konulan kitabedir.
Rakim ayni zamanda ''yuksek dag ve tepe'' anlamina da gelmektedir.

Bu tur magaralarla ilgili anlatilanesrarengiz olaylar,
cok eski tarihi kaynaklara kadar uzanir.
Ezoterik kayitlarda bu tur magaralarin;
cok eski Mu kolonisi olan ve tufandan sonra
kendi kitalarini terk edip bizim kitamiza goc ederek,
gizli bir yeralti ulkesi kuran Agartalilar'in
yeralti tunellerine giris kapisi oldugundan soz edilir.

Basta bazi Peygamberler olmak uzere,
bazi inisiyelerin bir zamanlar burada egitildiklerine dair
ezoterizmde cok ayrintili ve onemli bilgiler vardir.
Magaralardaki bu gizemli kisiler,
yillar sonra Kur'an'i Kerim'de de acikca ifade edilmistir.
Su anda incelemekte oldugumuz Kehf Suresi'de
bir grup gencin magaralarda uyutulduklarindan bahseder:

''Hani o gencler magaraya siginmislardi da,
'Ey Rabbimiz!
Bize katindan bir rahmet ver ve icinde bulundugumuz
su durumda bize kurtulus ve dogruluga ulasmayi kolaylastir'
demislerdi.
Bunun uzerine biz de nice yillar onlarin kulaklarini
(dis dunyaya) kapattik.
(Onlari uyuttuk)
Biz sana onlarin haberlerini gercek olarak anlatiyoruz:
Suphesiz onlar Rablerine inanmis birkac genc yigitti.
Biz de onlarin hidayetlerini artirmistik.
Kehf: 18/10,11,13

Hidayetlerini artirdik demekte ve
bunun da magarada gerceklestigini anlatmaktadir.
Bu az once soylemis oldugumuz gibi
inisiyatik bir egitim demektir.

''Uykuda olduklari halde sen onlari uyanik sanirsin.
Biz onlari saga sola ceviriyorduk.
Kopekleri de magaranin girisinde iki kolunu uzatmis
(yatmakta idi)
Onlari gorseydin,
mutlaka onlardan yuz cevirip kacardin ve
gorduklerin yuzunden icin korku ile dolardi.
Boylece biz, birbirlerine sorsunlar diye onlari uyandirdik.
Iclerinden biri:
'Ne kadar kaldiniz'? dedi. (Bir kismi)
'Bir gun , ya da bir gunden az', dediler.
(Digerleri de) soyle dediler:
'Ne kadar kaldiginizi Rabbiniz daha iyi bilir.
Simdi siz birinizi su gumus para ile kente gonderin de baksin;
(sehir halkindan) hangisinin yiyecegi daha temiz ve lezzetli ise
ondan size bir rizk getirsin.
Ayrica, cok nazik davransin (da dikkat cekmesin)
ve sizi hicbir kimseye sakin sezdirmesin.
Cunku onlar sizi ele gecirirlerse ya taslayarak oldururler,
yahut kendi dinlerine dondururler.
O zaman da bir daha asla kurtulusa eremezsiniz.''
Kehf: 18/ 18-20

Sure, son derece ilginc aciklamalarla devam eder...
Surede anlatilanlardan ogrendigimize gore,
kimligi bilinmeyen bu kisiler daha sonra
yore halkinca fark edilmis,
ancak haslk bu gizemli kisilerin kim olduklarini anlayamamistir.
Bu magaranin hemen yanina mescid yapmak istemis olmalarindan da,
bu kimligi bilinmeyen kisilerden o yillarda
bir hayli etkilenmis olduklarini anliyoruz.

''Boylece biz, (insanlari) onlarin halinden haberdar ettik ki,
Allah'in ve'dinin hak oldugunu ve
kiyametin gerceklesmesinde de hicbir suphe olmadigini bilsinler.
Hani onlar (olayin mucizevi tarafini ve asil hikmetini birakmislar da)
aralarinda onlarin durumunu tartisiyorlardi.
(Bazilari), 'Onlarin ustune bir bina yapin,
Rehberi onlarin halini daha iyi bilir' dediler.
Duruma hakim olanlar ise,
'Uzerlerine mutlaka bir mescit yapacagiz' dediler.''
Kehf: 18/21

Sure son derece onemli ezoterik sembollerle soyle devam eder:

''(Ey Muhammed!) Bazilari bilmedikleri sey hakkinda atip tutarak:
'Onlar uc kisiydiler, dordunculeri kopekleridir' diyecekler.
Yine, 'Bes kisidirler, altincilari kopekleridir' diyecekler.
Soyle de diyecekler: 'Yedi kisilerdir, sekizincileri kopekleridir.''
Kehf: 18/22

''Kopek'' ve ''Kurt'' sembolleri ezoterizmde
''Sirius''un semboludur.
Surede ''Magara Ehli'' olarak ifade edilen bu kisilerin
''Sirius Kulturu''ile yakindan bir iliskileri oldugu anlasilmaktadir.

Sure soyle devam eder:

''De ki:
'Onlarin sayisini Rabbim daha iyi bilir.
Zaten onlari pek az kimse bilir.
O halde onlar hakkinda (Kur'an'daki) apacik tartisma (yi aktarmak)
dan baska tartismaya girme ve
bunlar hakkinda onlardan hicbirine bir sey sorma.''
Kehf: 18/22

Ayette,
soz konusu magaradaki kisiler hakkinda
Hz. Muhammed'e bazi bilgiler verildigi anlasiliyor...
Ancak surenin devaminda bu kisiler hakkinda
Muhammed Peygamber'in cok fazla bir aciklama
yapmamasi gerektigi de onemle vurgulaniyor.
Surenin devaminda bu genclerin magarada 309 yil
kaldiklarindan soz edilmektedir.
Ancak bu oyle ilginc bir sekilde soylenmektedir ki,
gizemli bir olay anlatilirken bir baska gizemle
bizi bas basa birakmaktadir...

Gizem icinde bir baska gizem...

Rumi takvime gore 1 ay,
insanlar tarafindan iki dolunay arasindaki zaman
veya Ay'in Dunya etrafinda dondugu zaman olarak hesaplanir.
Buna gore 1 ay:
29 gun 12 saat ve 44 dakikaya esitti.
Buna ''Kameri ay'' denir.
12 Kameri ay ise Rumi takvime gore 1 yil eder.
Ancak Dunya'nin Gunes etrafindaki donusunu tamamlamasini
1 yil olarak kabul ettigimiz Miladi takvim ile
Rumi takvim arasinda her yil 11 gunluk bir fark olusur.

Iste surenin 25. ayetinde bu farka ozellikle dikkat cekilmistir.

''Onlar magaralarinda uc yuz yil kaldirlar.
Buna dokuz daha eklediler.''
Kehf: 18/25

Ayette gecen zamani soyle aciklamak mumkundur:

300 yil x 11 gun (her gun icin olusan fark) =3.300 gundur.
1 Gunes yilinin 365 gun 5 saat 48 dakika ve 45.5 saniyeden
olustugu dikkate alinirsa,
3.300 gun/365.24 gun = 9 yil'dir.
Miladi takvime gore 300 yil,
Rumi takvime gore 300+9 yildir.
Goruldugu gibi ayette bu 9 yillik farka ozellikle dikkat cekilmistir.

Dunyada her sey gecicidir...

Dunya hayatinin gecici oldugunu anlatan ayetlerden
biriyle sure devam etmis ve soyle denmistir:

''Onlara dunya hayatinin ornegini ver:
(Dunya hayati) gokten indirdigimiz yagmur gibidir ki,
onun sebebiyle yeryuzunun bitkileri boy verip
birbirine karisirlar.
Fakat butun bu canlilik sonunda ruzgarin savurdugu
kuru bir cer cope doner.
Mallar ve evlatlar, dunya hayatinin susudur.
Baki kalacak salih ameller ise,
Rabbinin katinda,
sevap olarak da umit olarak da daha hayirlidir.''
Kehf: 18/45,46

Ortaya konacak olan nasil bir kitaptir?

Surede devre sonunda meydana gelecek bazi olaylardan
bahsederken bir kitaptan bahseder.
Bu nasil bir kitaptir?...
Once ayetlerde anlatilanlari gorelim:

Daglari yurutecegimiz ve senin yeryuzunu cirilciplak
gorecegin gunu bir hatirla.
Kitap ortaya konur.
Suclulari, kitabin icindekilerden korkuya kapilmis gorursun.
'Eyvah bize!
Bu nasil bir kitaptir ki kucuk,
buyuk hicbir sey birakmadan hepsini sayip dokmus!' derler.
Onlar butun yaptiklarini karsilarinda bulurlar.
Senin Rabbin hic kimseye zulmetmez.''
Kehf: 18/47,49

Daglar,
ezoterizmde farkli anlamlarda kullanilan sembollerden biridir.
Daglarin yurutulmesi kaliplasmis on yargilarin
degismesini ifade eder.
Yeryuzunun ciripciplak gorulmesi de bu sembolu destekleyen
ikinci semboldur.
Cirilciplak gorulmesi gerceklerin apacik aciga cikacagi
anlamina gelir.
Bu gercekler ortaya cikarken,
insanin da gercegi ortaya cikacak
ve simdiye kadar gecirmis oldugu hayat
ya da hayatlarin da gozden gecirilmesi ile
karsi karsiya kalacaktir.
Yani insan kendi gercegiyle de yuzyuze gelecektir.
Peki nasil?

Ayet buna soyle cevap veriyor:
''Kitap ortaya konur...''

Bazi ilahiyatcilar
''Bu kitabin,
insanin tekamul macerasi boyunca butun fiillerini
kaydeden bir tur kozmik bilgisayar'' diyerek
acikliyor bu sembolu...

Biraz daha acacak olursak bu kitabin
''akasik kayitlar'' oldugunu soyleyebiliriz.

Hz. Hizir'la Hz. Musa'nin bilgelik yolculugu...

Birbirinden ilginc konulara yer verilen sure yine hayli
onemli bilgiler ifade eden bir konuyla devam etmistir.
Konu inisiyasyonun sonunda elde edile tam suur acikligi,
aydinlanma ve uyanmayla ilgilidir.
Boyle bir asamaya gelen bir kisi tum olaylarin oncesini
sonrasini gorebilir ve olaylarin birbiri arkasina gelen
sebep-sonuc zincirini fark edebilir.
Bu iniyasyonda ulasilacak son asamadir.

Az sonra aktaracagim ayetler sembolik bir uslup icinde
boyle bir suur haline ulasan kisinin durumunu anlatmaktadir.
Kullanilan anlatim sekli,
bu inisiyatik bilgiyi hikayelestirerek anlatma tarzindadir.
Bu Hz. Musa ile Hz. Hizir'in bilgelik hikayesidir.
Hz. Musa'nin nasil bir egitimden gecirildigini de
anlatmasi bakimindan ayri bir oneme sahiptir.
Hikaye dedigimiz zaman hayal urunu gercekle
ilgisi olmayan oykuler aklimiza gelmesin.
Burada kullandigimiz hikaye sozcugunu kissa
karsiligi olarak ele almaktayiz.

''Kissa'' kelimesi esas olarak ''izlemek'',
''izi takip etmek'' anlamina gelmektedir.
Kissa bir haberi nakletme,
bir olayi anlatma hikaye etme demektir.
Bu Arapca'da ''kassa'' kelimesiyle ifade edilir.
Anlatilan hikaye ve olaya da ''kissa'' denilir.
Az sonra gorecegimiz ayetlerde anlatilanlara
kissadan hisseler denir.
''Hisse'' kelimesi ''pay'' demektir.
Yani ''payimiza dusen''anlaminda kullanilmistir.
''kissadan hisseler'' ise bir olaydan cikarilan ders demektir.
Iste,
simdi uzerinde duracagimiz o ders,
inisiyatik bir derstir.

Kissa,
Hz. Musa'nin genc bir arkadasiyla birlikte iki denizin
birlestigi yere dogru uzun bir yolculuga ciktigini soyleyerek baslar.
Hz. Musa ve genc arkadasi iki denizin birlestigi yere gelince
ellerindeki balik denize kacar ve kaybolup gider...
Iki denizin birlestigi nokta, ''ikiliklerin bir oldugu''
bir anlayisin semboludur.
Birlik anlayisini ifade eder.
Cokluktan, teferruattan kurtularak,
olaylari kapsamli olarak gorebilmenin karsiligidir.
''Balik'' ise ezoterizmde bilginin sembolu olarak kullanilmistir.
Kissanin hemen basinda baligin kayboldugu ifade edilmistir.
Yani Hz. Musa ve genc arkadasi aslinda baligin pesindedir
ama ona sahip olamamislardir,
cunku balik denizde kaybolup gitmistir.
Iste kissa bundan sonra Hz. Musa'nun bu bilgiyi
elde etmek icin hoca talebe iliskisine girdigi donemi,
hikayelestirerek anlatmaya baslar:

''Derken kullarimizdan bir kul buldular ki,
biz ona katimizdan bir rahmet vermis,
kendisine tarafimizdan bir ilim ogretmistik.
Musa ona,
'Sana ogretilen bilgilerden bana, dogruca iletici
bir bilgi ogretmen icin sana tabi olayim mi?' dedi.
Adam soyle dedi:
'Dogrusu sen benimle beraberlige asla sabrademezsin.
Ic yuzunu kavrayamadigin bir seye nasil sabredeceksin?'
Musa, 'Insallah beni sabirli bulacaksin.
Hicbir iste de sana karsi gelmeyecegim' dedi.
O da soyle dedi:
'O halde eger bana tabi olacaksan,
ben sana soylemedikce hicbir sey hakkinda bana soru sormayacaksin.'

Derken yola koyuldular.
Nihayet bir gemiye bindiklerinde (adam) gemiyi deldi.
Musa, ' Sen onu icindekileri bogmak icin mi deldin?
Dogrusu, sasilacak bir is yaptin.' dedi.
Adam. 'sen benimle beraberlige asla sabredemezsin,
demedim mi?' dedi.
Musa, 'Unuttugum icin bana cikisma ve
bu isimda bana gucluk cikarma!' dedi.

Yine yola koyuldular.
Nihayet bir cocukla karsilastiklarinda adam (hemen)
onu oldurdu.
Musa, 'bir cana karsilik olmaksizin sucsuz birini mi oldurdun?
Andolsun cok kotu bir is yaptin!' dedi.
Adam, 'Sana, benimle beraberlige asla sabredemezsin demedim mi?' dedi.
Musa, 'Eger bundan sonra sana bir sey hakkinda soru sorarsam,
artik benimle arkadaslik etme.
Dogrusu, tarafimdan (dilenecek son) ozre ulastin
(bu son ozur dileyisim)' dedi.

Yine yola koyuldular.
Nihayet bir sehir halkina varip onlardan yiyecek istediler.
Halk onlari konuk etmek istemedi.
Derken orada yikilmaya yuz tutmus bir duvar gorduler.
Adam hemen o duvari dogrulttu.
Musa, 'Isteseydin bu is icin bir ucret alirdin' dedi.
Adam, 'Iste bu birbirimizden ayrilmamiz demektir' dedi.
'Simdi sana sabredemedigin seylerin icyuzunu anlatacagim:

O gemi, denizde calisan birtakim yoksul kimselere ait idi.
Onu yaralamak istedim,
cunku onlarin ilerisinde,
her gemiyi zorla ele geciren bir kral vardi.
Cocuga gelince,
anasi babasi mu'min insanlardi.
Onlari azginliga ve kufre suruklemesinden korktuk.
Boylece Rablerinin onlara,
bu cocugun yerine daha hayirli ve daha merhametli
bir cocuk vermesini diledik.
Duvar ise sehirdeki iki yetim cocuga ait idi.
Altinda onlara ait bir define vardi.
Babalari da iyi bir insandi.
Rabbin, onlarin olgunluk cagina ulasmalarini
ve Rabbinden bir rahmet olarak definelerini cikartmalarini istedi.
Bunlari ben kendi gorusume gore yapmadim.
Iste senin, sabredemedigin seylerin icyuzu budur.'
Kehf: 18/ 65-82

Bu kissada sozu gecen bilgenin ismi verilmemistir.
ancak anlatilan hikayeye bakildiginda bu kisinin Hizir
olabilecegi ile ilgili Islam bilginlerince
ortaklasa bir yorum yapilmistir.
Hizir olarak bilinen kisi olsa da olmasa da onemli degildir.
Cunku ismi ne olursa olsun,
onemli olan inisiyasyonun en son asamasina ulasan
bir bilgenin nasil bir yasam surdugu ve
nasil bir anlayista bulundugunun anlatilmis olmasi.

Hizir olarak geleneklerde yasamis olan kisi de
zaten boyle bir inisiyasyondan gecmis bir
inisiyatorun sembolu olarak karsimiza cikmaktadir.
Ve ezoterizme goree tek bir Hizir degil yuzlerce,
binlerce hizir vardir...
Aynen bir tek Nuh'un gemisinin olmadigi gibi...

Az once aktardigim kissada dikkat etmemiz gereken
bir baska ayrinti daha bulunmaktadir.
Dikkat edilirse Hizir olarak degerlendirilen bilge
olaylari yorumlarken ben olarak degil
biz olarak konusmaktadir.
Bu da uyanan ve suurlanan bir kisinin goksel
irtibatini ve goksel zincire olan bagini gosterir.
Buna Sufizmde gokyuzu ile yeryuzunun evliligi denir.
Yani yukarisi ile asagisinin ortaklasa bir zincirin
halka olmasi durumudur bu...
Mevlana'nin bir eli havada diger eli yere donuk
uyguladigi rituel de bunun semboludur.

Kissadan payimiza dusen bir diger bilge de,
uykuda olan bir insanin asla uyanik olani anlamayacak olmasidir.
Cunku uykudaki bir insan egosu ya da vicdaniyla,
iyilik ya da kotuluk ikilemleriyle olaylari degerlendirmektedir.
Buna karsilik uyanmis bir insan ise,
olaylari sebep sonuc zincirlerini bilerek
ona gore degerlendirmekte ve ne yapilmasi gerekiyorsa
onu bilerek uygulamaktadir.
Bir tarafta duygular ve tahminler,
diger tarafta ise apacik bilgi ve tek bir karar vardir.
Ikinin bir edilmesi iste budur.

Kur'an'i Kerim'de gecen bu kissaya benzer bir kissa da
ezoterizmde gecer...
Birbirlerini tamamlayan kissalar oldugu icin
bu kissayi da sizlerle paylasmak istiyorum.
Boylelikle suurlu yasamin nasil bir sey oldugunu
sanirim cok daha iyi anlasilmis olacaktir.

Firincinin bayat ekmekleri:

Hergun aksam saatlerine dogru bir firina biri geliyormus..
Firincidan elinde kalan bayat ekmeklerden daha ucuz
fiyata iki tane alip gidiyormus...
Firinci her gun gelip ucuza bayat ekmek alan bu
kisiye cok uzulmus.
Icinden ayni fiyatta hatta para bile almadan taze ekmek
vereyim diye gecirmeye baslamis.
Ama o kisinin gururunu da kirmak istemiyormus.
Bari demis, iki bayat ekmegin icine tereyagi sureyim de
gelince o kisiye oyle vereyim...
Oyle de yapmis firinci...
Almis iki bayat ekmegi ve icini tereyagiyla doldurmus...
Aksam ustu yine ayni kisi gelmis ve
yine her zamanki gibi iki bayat ekmek istemis...
Firinci da ici terayagla dolu iki bayat ekmegi vermis.
Ertesi gun olmus...
Yine ayni saatlerde ayni musteri gelmis..
Ama bu sefer firinin kapisini kirarcasina
carparak acip iceri girmis..
Buyuk bir hiddetle firincinin yakasina yapismis.
''Sen ne yaptin boyle!'' diye bagiriyormus.
Firinci hayretler icinde kalmis,
olayi anlamaya calisiyormus...
Megerse her gun firindan bayat ekmek alan kisi bir mimarmis...
Kursun kalemle aydingere cizdigi projenin
cevresindeki kursun kalem fazlaliklarini
bayat ekmekle silerek temizliyormus!!!!
Adam bagiriyormus:
Ekmegin icindeki tereyagiyla mahfettin projemi diye...

Her iki kissada da,
iyi niyetli olmak cok erdemli olsa da,
suurlu olmanin ve olaylarin ardindaki gercekleri gormenin
cok farkli oldugu vurgulanmaktadir.
Vadedilen gunlerden sonra olacak olan iste budur...

Zulkarneyn'in yolculugu...
Demis Cag'in baslangici...

Kehf Suresi'nde yer alan Hz. Musa ile Hz. Musa'nin
kissasinin hemen bitiminda baslayan ayette,
yine ezoterik bir diger konuya gecilmistir...

''(Ey Muhammed!)
Bir de sana Zulkarneyn hakkinda soru soruyorlar.
De ki:
'Size ondan bir ani okuyacagim.''
Kehf: 18/83

Belli ki o donemlerde konusulan ve
merak edilen bir konuydu bu...
Hz. Muhammed'e sorduklarinda bu konuda bilgisi olmadigi icin
herhangi bir sey soylememis ve kendisine,
cevresine iletmesi icin bu ayet vahyedilmistir.
Asagida okuyacaginiz ayetler ezoterik semboller kullanilarak,
icinde yasadigimiz ''Demir Cag''in baslangicini anlatir.

''Biz onu yeryuzunde kudret sahibi kildik
ve kendisine her konuda (amacina ulasabilecegi)
bir yol verdik.''
Kehf: 18/84

Bir onceki kissaya benzer bir sekilde
yine ilahi kozmik kokenli irtibati olan bir bilgeden
soz edilmektedir.
Bu bilgenin adi Zulkarneyn'dir...
Bir onceki kissada oldugu gibi aslinda sozu edilen
bilgenin isminin hic bir onemi yoktur
onemli olan anlatilmak istenen kissanin icine
gizlenmis olan bilgidir.

''O da (Bati'ya gitmek istedi ve) bir yol tuttu.
Gunesin battigi yere varinca,
onu siyah balcikli bir su gozesinde batar
(gibi) buldu.
Orada (kafir) bir kavim gordu.
'Ey Zulkarneyn!
Ya (onlari) cezalandirirsin ya da haklarinda
iyilik yolunu tutarsin' dedik.
Zulkarneyn, 'Her kim zulmederse,
biz onu cezalandiracagiz.
Sonra o Rabbine dondurulur.
O da kendisini gorulmedik bir azaba ugratir' dedi.
Kehf: 18/85-87

''Gunesin kara bir balciga batmasi...''
Once bu sembolle baslayalim.
Gunes: Birligin ve mukemmelliyetin semboludur.
Bu ezoterik sembolun icerdigi anlami ele alarak
ayetie yaklasacak olursak,
Gunes'in kara balciga bulanmasiyla mukemmelliyetten
bir uzaklasmanin anlatildigi derhal ortaya cikacaktir.
Yani daha once de deginmis oldugumuz,
insanligin asagiya inis sureci burada anlatilmaktadir.

''Sonra yine (doguya dogru) bir yol tuttu.
Gunesin dogdugu yere ulasinca onu,
kendileriyle gunes arasina ortu koymadigimiz
bir halk uzerine dogar buldu.
Iste boyle.
Suphesiz biz onun yanindakileri ilmimizla kusatmisizdir.
Kehf: 18/89-91

Burada anlatilan,
demin anlatilanin tam tersidir.
Gunesle insanlar arasinda ortu olmayan bir kavimden
ve kavmin ilimleriyle kusatildigindan soz edilmektedir.
Peki bu ne anlama gelir?
Bunu daha iyi anlayabilmek icin suremize devam edelim.

''Sonra yine bir yol tuttu.
Iki dag arasina ulasinca, bunlarin onunde,
neredeyse hicbir sozu olmayan bir halk buldu.
Dediler ki:
'Ey Zulkarneyn!
Ye'cuc ve Me'cuc (adli kavimler)
yeryuzunde bozgunculuk yapmaktadirlar.
Onlarla bizim aramiza bir engel yapman karsiliginda
sana bir vegi verelim mi?'
Zulkarneyn, 'Rabbimin bana verdigi (imkan ve kudret,
sizinvereceginiz vergiden) daha hayirlidir.
Simdi siz bana gucunuzle yardim edin de,
sizinle onlarin arasina saglam bir engel yapayim' dedi.
'Bana (yeterince) demir madeni getirin' dedi.
Iki yamacin arasindaki bozlugu (daglarla)
bir hizaya getirince 'korukleyin!' dedi.
Demiri eritip kor (gibi) yapinca da,
'Bana erimis bakir getirin, bunun uzerine bosaltayim' dedi.
Artik onu ne asabildiler, ne de delebildiler.
Zulkarneyn, 'Bu, Rabbimin bir rahmetidir.
Rabbimin vaadi (kiyametin kopma vakti) gelince
onu yerle bir eder.
Rabbimin vaadi gercektir' dedi.''
Kehf: 18/92-98

Demir Cag'in basladigi sureci anlatan yer iste burasidir.
Hicbir sozu anlamayan halk,
icine girilecek olan bilgiden uzaklasacak
bizim devrimiz insanliginin semboludur.
Zulkarneyn'in demirleri eriterek bu halka Ye'cuc ve Me'cuc
arasina bir set cekmesi, Demir Cag'in baslangicini anlatir.
Benze sekilde hemen hemen ayni sembol
Turk Mitolojisinde kullanilmis ve demirden dag eritilerek
bir kurdun onderliginde Turkler'in ozgurlugune kavustugu anlatilmistir.
Turk Mitolojisindeki bu motif gelecege yonelik bir bilgidir.
Demir Cag'in bitisini anlatir.
Bu mitolojik anlatim Ergenekon Efsanesi'nde ayrintili
bir sekilde dile getirilmis ve Ergenekon'dan
cikis olarak adlandirilmistir.

Burada ise Demir Cag'in baslangici anlatilmaktadir.
Bunu suradan anliyoruz,
birinde yeni demirler dokulmekte,
digerinde ise eritilmektedir.
Ayrica Zulkarneyn'in son olarak soyledigi
'Rabbimin vaadi (kiyametin kopma vakti) gelince
onu yerle bir eder' sozu de bu yorumumuzu desteklemektedir.

Enbiya Suresi'ni incelerken gorecegimiz gibi
Ye'cuc ve Me'cuc'un ortaya cikmasi kiyamet alametlerinden biridir.
Nitekim bu ayette de Zulkarneyn Ye'cuc ve Me'cuc'un
kiyamette demirden setlerin yikilmasiyla
ortaya cikacagindan bahsetmektedir.
Bu konuya tekrar donecegiz...

Simdi gelelim kissada anlatilan Zulkarneyn'in
Bati'ya ve Dogu'ya yaptigi yolculukta karsilastigi
kavimlerin neyi anlattigina...

Kissanin insanligin asagiya inir surecini anlatmakta
oldugunu ve icinde yasadigimiz Demir Cag'in
bir tavsiririn cizildigini soylemistik.
Soz konusu olan uygarliklar ise bizim devrimizden
once yeryuzunde yasamis olan Atlantis ve Mu uygarliklaridir.
Atlantis'in son donemlerinde kitada yasayanlar ikiye bolunmus,
aralarinda ciddi bir savas cikmis ve kozmik bilgiler
buyuk bir cogunluk tarafindan negatif yonde
kullanilmaya baslanmis ve yogun kara maji uygulamalari
had safhaya varmisti.
Buna karsilik Mu uygarligi icin boyle bir sey soz konusu degildi.
Kozmik kokenli ilahi bilgiler tum kitada
tum yogunluguyla yasanabilmekteydi.
Nitekim ezoterizmde o doneme
Altin Cag denmesinin nedeni de buydu.
Ve ilginc bir ayrinti da,
Mu uygarligi'nin Gunes Imparatorlugu olarak anilmasidir;
ayni ayette soz edildigi gibi...

-Ergun Candan- Tasavvufi Batini Ezoterik Ogretilere Gore:

KUR'AN-I KERIM'IN GIZLI OGRETISI...